Rode Kruis Afdeling Nijmegen e.o.

Behalve de 400 Rode Kruis vrijwilligers die klaar staan voor de lopers, zijn er ook dagelijks 50 vrijwilligers actief betrokken bij de Vierdaagsefeesten.

De afdeling Nijmegen e.o. staat elk jaar garant voor de eerste hulpverlening tijdens het grootste gratis festival van Nederland. Van 12 uur 's middags tot een uur of 1 's nachts zorgen drie projectleiders samen met de hulpverleners, arts en vier coördinatoren ervoor dat de hele stad gedekt is voor eerste hulp.

Ronald Goorden is projectleider en persvoorlichter van de afdeling Nijmegen e.o.. Dit jaar neemt hij deze functie al voor de vijfde keer op zich.

Ronald Goorden voor een post

'De verbondenheid van de Rode Kruis'ers, de teamspirit en samenwerking is gewoon geweldig. Je ziet sommigen een jaar niet en toch werkt iedereen weer in één keer zonder problemen samen. Er komt ontzettend veel synergie vrij door de goede voorbereiding en het snelle adequate handelen. We zijn één grote familie. Je doet het voor elkaar, je helpt elkaar waar mogelijk. Als projectleider voel ik me ook één van de mensen, ik sta er midden in en ben ondersteunend aan de vrijwilliger. Door de hulpverleners goed te ondersteunen krijg je een goede hulpverlening.'

Teamspirit

De teamspirit en samenwerking kwam een paar jaar geleden goed naar voren. De Vierdaagse werd vroegtijdig beëindigd door extreme hitte. De drukte en dus ook hulpverlening tijdens de feesten nam enorm toe, de lopers gingen feesten in plaats van wandelen. De reguliere bezetting kon de drukte niet aan en had dringend hulp nodig. De vrijwilligers die op de behandelcentra en rustposten zouden staan voor de wandelaars wilden massaal bijspringen om de hulpverlening in de stad te reguleren. 'Zoveel Rode Kruis'ers wilden helpen dat we ze niet eens allemaal konden plaatsen. Dat is het Rode Kruis gevoel: er met z'n allen voor gaan, elkaar en de medemens helpen', vertelt Ronald.

Slachtoffer gaat voor alles

Als er een slachtoffer bij de hulppost aankomt wordt alles aan de kant geschoven. Het slachtoffer gaat voor alles. Zijn mensen aan het eten, drinken, kletsen, alles wordt gestopt om direct hulp te verlenen. Daar wordt niet over gediscussieerd, dat gebeurt gewoon. Op dat moment wordt er een jongen, hij kan niet meer praten of op z'n benen staan, door twee politie agenten bij de Rode Kruis post gebracht. Gelijk schieten een paar Rode Kruis'ers te hulp om de jongen tegen te houden. Zelfstandig zitten is niet meer mogelijk. Het vriendinnetje van de jongen staat er een beetje verloren bij. De jongen wordt naar binnen gebracht in de hulppost waar de arts naar hem kan kijken…

Tijdens de feesten worden er geen blaren doorgeprikt bij de posten in de stad. Blaren kunnen bij het grote behandelcentrum behandeld worden. In de stad is de meeste hulpverlening gericht op onwel wordingen, teveel alcohol of drugs gebruik, wespensteken, valpartijen, verzwikkingen, gewonden na een vechtpartijtje, …

Mensen die gewoon even voorbij komen voor een medisch advies: 'ik heb al een paar dagen zo'n last van m'n buik, wat kan dat zijn? Of heeft u ook paracetamol?'

Dag van een hulpverlener

De dag van een hulpverlener in de stad begint om 12 uur 's middags of 8 uur 's avonds. De diensten worden door de week afgewisseld. Elke keer sta je in een ander team, dat maakt het voor velen ook zo leuk. 'Je leert elkaar echt kennen'. In totaal staan er 5 posten over het centrum verdeeld. Overdag zijn er drie open en staan er twee hulpverleners, de overige lopen door de stad.

's Avonds zijn de posten een stuk drukker. Alle vijf worden gebruikt en zijn er 8 á 9 hulpverleners bij één post. Twee á drie blijven altijd bij de post en de rest loopt door de stad. Er is de hele week één arts aanwezig die 's avonds tussen de posten doorzwermt. Overdag is de arts telefonisch bereikbaar. Naast elke Rode Kruispost staat een politiepost voor de veiligheid van de Rode Kruis'ers.

We moeten even een stukje verplaatsen. Het wordt druk bij de post. Verschillende mensen komen langs. De één loopt niet meer zo makkelijk, de ander heeft ondersteuning nodig van vrienden. Een jongen die net gehecht is aan z'n kin loopt tevreden weg… De jongen die een uur eerder niet meer op z'n benen kon staan ligt nog steeds binnen. Iedereen doet z'n uiterste best om alle mensen te helpen. Er zijn gedurende de vierdaagseweek ongeveer 2000 slachtofferbehandelingen. Verdeeld over 50 man, dat is ongeveer 40 behandelingen per persoon. Heel wat als je ervan uitgaat dat de meeste behandelingen 's avonds plaats vinden…

'De verbondenheid is het mooist', sluit Ronald af. 'We zijn zo ontzettend trots dat iedereen het zo goed doet en alles op zij gooit om er te staan voor iedereen.'